بیا ای عشق پر غوغا که در هر جا فرود آیی
غم آری جان گدازی عمر کاهی محنت افزایی
۱چه گفتم لوحش الله چون ز رخ پرده براندازی
جهان را زیب و فر بخشی و عالم را بیارایی
۲تو چون غنچه درون حجله عزت چه غم زانت
که با داغ تو همچون لاله خلقی گشته صحرایی
۳ز شوق لحن موزون تو بلبل در نواسازی
به وصف لعل میگون تو طوطی در شکرخایی
۴به شکل ما برآیی تا تو را آیینه ای باشد
که خود را هم به خود ظاهر در آن آیینه بنمایی
۵تویی در قالب ما جان و در جان مایه شادی
تویی در پیکر ما دیده و در دیده بینایی
۶بجز پندار هستی نیست رنج عاشقان جامی
بشوی آلایش پندار هستی تا بیاسایی
۷
