قصایدشمارهٔ ۱۳۳ - مطلع دوم خاقانیشاعرخاقانیمجموعهقصایدقالبقصیدهوزنمفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)منبعویکیدرجآاندازهآروشنکاغذیشبکپی متنذخیرهاشتراکافزودن به مقایسههدیه دادن این شعراشعار همقافیهنمای کتابیکارت تصویریبا آنکه به موی مانم از غمموئی ز جفا نمی‌کنی کم۱دندان نکنی سپید تا لباز تب نکنم کبود هر دم۲گر گونهٔ غمگنان ندارمزان نیست که هستم از تو خرم۳دانی ز چه سرخ رویم؟ ایراکبسیار دمیدم آتش غم۴از جور تو آفتاب عمرمبالای سر آمده است ارحم۵خاقانی را به نیش مژگانبس کز رگ جان گشاده‌ای دم۶در خاطر او ز آتش و آبعشق تو سپه کشد دمادم۷زان آتش و آب رست سرویکز فیض بهاء دین کشد نم۸مصباح امم امام اکملمفتاح همم همام اکرم۹
