غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۰ خاقانی

شاعر
خاقانی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)

می وقت صبوح راوقی باید

وان می به خمار عاشقی باید

۱

چون مرغ قنینه زد صلای می

با پیر مغان موافقی باید

۲

تا زهد تکلفیت برخیزد

بر ناصیه داغ فاسقی باید

۳

در پیش خسان اگر نهی خوانی

هم بی‌نمک منافقی باید

۴

همچون محکت چو چهره بخراشند

بر چهره نشان صادقی باید

۵

در هر کنجی است تازه عذرائی

اما نظر تو وامقی باید

۶

چون کار به کعبتین عشق افتد

شش پنج زنش حقایقی باید

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: بایدقافیه: ـقی۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. بایدباید
  2. میباید
  3. برخیزدباید
  4. خوانیباید
  5. بخراشندباید
  6. عذرائیباید
  7. افتدباید

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ خاقانی

۱٬۳۶۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۴۰۱ شعر) قرار دارد.