عشق تو به هر دلی فرو ناید
و اندوه تو هر تنی نفرساید
۱در کتم عدم هنوز موقوف است
آن سینه که سوزش تو را شاید
۲از هجر تو ایمنم چو می‌دانم
کو دست به خون من نیالاید
۳با خوی تو صورتم نمی‌بندد
کز عشق تو جز دریغ برناید
۴با دستان غم تو می‌سازم
گر ناز تو زخمه درنیفزاید
۵آن می‌کنی از جفا که لاتسئَل
تا کیست که گوید این نمی‌شاید
۶ز اندیشهٔ تو قرار من رفته است
گر لطف کنی قرار بازآید
۷چون طشت میان‌تهی است خاقانی
زان راحت‌ها که روح را باید
۸چون زخم رسد به طشت بخروشد
انگشت بر او نهی بیاساید
۹
