غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۴ خاقانی

شاعر
خاقانی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

صبح چون جیب آسمان بگشاد

هاتف صبح‌دم زبان بگشاد

۱

پر فرو کوفت مرغ صبح‌دمی

دم او خواب پاسبان بگشاد

۲

نفس عاشقان و نالهٔ کوس

نفخهٔ صور در دهان بگشاد

۳

چشمهٔ دل فسرده بود مرا

ز آتش صبح در زمان بگشاد

۴

دل من بی‌میانجی از پی صبح

کیسه‌ها داشت از میان بگشاد

۵

صبح بی‌منت از برای دلم

نافه‌ها داشت رایگان بگشاد

۶

ریزش ابر صبحگاهی دید

طبع من چون صدف دهان بگشاد

۷

دعوت عاشقانه می‌کردم

بخت درهای آسمان بگشاد

۸

الصبوح الصبوح می‌گفتم

عشق خم‌خانهٔ روان بگشاد

۹

الرفیق الرفیق می‌راندم

رصد غیب راه جان بگشاد

۱۰

شاهد دل درآمد از در من

بند لعل از شکرستان بگشاد

۱۱

گه به لب‌ها ز آتش جگرم

آب حیوان به امتحان بگشاد

۱۲

گه به دندان ز رشتهٔ جانم

گرهٔ غم یکان یکان بگشاد

۱۳

گفت خاقانیا تو ز آن منی

این بگفت، آفتاب ران بگشاد

۱۴

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: بگشادقافیه: ـان۱۴ از ۱۴ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«بگشاد» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. بگشادبگشاد
  2. صبح‌دمیبگشاد
  3. کوسبگشاد
  4. مرابگشاد
  5. صبحبگشاد
  6. دلمبگشاد
  7. دیدبگشاد
  8. می‌کردمبگشاد
  9. می‌گفتمبگشاد
  10. می‌راندمبگشاد
  11. منبگشاد
  12. جگرمبگشاد
  13. جانمبگشاد
  14. منیبگشاد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ خاقانی

۱٬۳۶۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۴۰۱ شعر) قرار دارد.