غزلیاتغزل شمارهٔ ۱۷۸ خاقانیشاعرخاقانیمجموعهغزلیاتقالبغزلوزنفعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)منبعویکیدرجآاندازهآروشنکاغذیشبکپی متنذخیرهاشتراکافزودن به مقایسههدیه دادن این شعراشعار همقافیهنمای کتابیکارت تصویریعافیت، کس نشان دَهَد؟ نَدَهَدوز بلا، کس، اَمان دَهَد؟ نَدَهَد۱یک نَفَس تا که یک نَفَس بِزَنَمروزگارم زمان دَهَد؟ نَدَهَد۲در دلم غُصِّهای گرهگیر استچرخ، تسکینِ آن دَهَد؟ نَدَهَد۳کس، برایِ گرهگشادنِ دلغمگساری، نشان دَهَد؟ نَدَهَد۴آخر، این بادبانِ آتشباربَحْرِ غَم را کَران دَهَد؟ نَدَهَد۵موجِ کشتیشکاف بینَد مَردتکیه بر بادبان دَهَد؟ نَدَهَد۶ز آسمان خواست داد، «خاقانی»دادِ کس، آسمان دَهَد؟ نَدَهَد۷