باز از کرشمه زخمهٔ نو درفزوده‌ای
درد نُوَم به درد کهن برفزوده‌ای
۱کوتاه بود بر قدت ای جان قبای ناز
که‌امروز پارهٔ دگرش درفزوده‌ای
۲در ساز ناز بود تو را نغمه‌های خوش
این دم قیامت است که خوش‌تر فزوده‌ای
۳آخر چه موجب است که باز از حدیث وصل
کم کرده‌ای و در سخن زر فزوده‌ای
۴باری اگر طویلهٔ عمرم گسسته‌ای
چشم مرا طویلهٔ گوهر فزوده‌ای
۵هر دم هزار بار به خونم نشانده‌ای
روزی که سوز هجران کمتر فزوده‌ای
۶خاقانی از پی تو سر اندازد ارچه باز
بر هر غمیش صد غم دیگر فزوده‌ای
۷
