تا حلقه‌های زلف به هم برشکسته‌ای
بس توبه‌های ما که به هم درشکسته‌ای
۱گاه از ستیزه گوش فلک برکشیده‌ای
گاه از کرشمه دیدهٔ اختر شکسته‌ای
۲دانم که مه جبینی ای آسمان شکن
اما ندانم آنکه چه لشکر شکسته‌ای
۳آهسته‌تر، نه ملک خراسان گرفته‌ای
وآسوده‌تر، نه رایت سنجر شکسته‌ای
۴در شاهراه عشق تو هر محملی که بود
بر دل شکستگان قلندر شکسته‌ای
۵در گوشه‌ها هزار جگر گوشه خورده‌ای
وز کبر گوشهٔ کُله اندر شکسته‌ای
۶یک مشت خاک غارت کردن نه مشکل است
بس کن که نه طلسم سکندر شکسته‌ای
۷در هم شکسته‌ای دل خاقانی از جفا
تاوان بده ز لعل که گوهر شکسته‌ای
۸خاقانیا نشیمن شروان نه جای توست
برپر سوی عراق نه شهپر شکسته‌ای
۹رو کز کمان گروههٔ خاطر به مهره‌ای
بر چرخ، پرِ تیر سخنور شکسته‌ای
۱۰
