شروان به باغ خلد برین ماند از نعیم
کز باغ خلد نوبر نعما رسد مرا
۱دارای دار ملکت او شاه مشرق است
کانواع نعمت از در دارا رسد مرا
۲دریاست شاه و من چو گیا تشنهٔ امید
کز دست شاه تحفهٔ دریا رسد مرا
۳شروان به فر اوست شرفوان و خیروان
من شکر گوی خیر و شرف تا رسد مرا
۴امسال پنجم است کز آنجا بیامدم
هر روز روزی نو از آنجا رسد مرا
۵
