هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
رباعی ۱۰۰ خیام
از من رَمَقی به سعی ساقی مانده است
وَزْ صحبتِ خلق، بیوِفاقی مانده است
از بادهٔ دوشین قَدَحی بیش نماند
از عمر ندانم که چه باقی مانده است!
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرعهای بررسیشده کم است
پایان مصرعها
- استاست
- نمانداست
