دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
رباعی ۱۳۳ خیام
می نوش که عمرِ جاودانی این است
خود حاصِلَت از دوْرِ جوانی این است
هنگامِ گُل و مُل است و یاران سرمست
خوش باش دمی که زندگانی این است
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرعهای بررسیشده کم است
پایان مصرعها
- استاست
- سرمستاست
