غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۲۷ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

وجهک مثل القمر قلبک مثل الحجر

روحک روح البقا حسنک نور البصر

۱

دشمن تو در هنر شد به مثل دم خر

چند بپیماییش نیست فزون کم شمر

۲

اقسم بالعادیات احلف بالموریات

غیرک یا ذا الصلات فی نظری کالمدر

۳

هر که به جز عاشقست در ترشی لایقست

لایق حلوا شکر لایق سرکا کبر

۴

هجرک روحی فداک زلزلنی فی هواک

کل کریم سواک فهو خداع غرر

۵

چون سر کس نیستت فتنه مکن دل مبر

چونک ببردی دلی بازمرانش ز در

۶

چشم تو چون رهزند ره زده را ره نما

زلف تو چون سر کشد عشوه هندو مخر

۷

عشق بود دلستان پرورش دوستان

سبز و شکفته کند جان تو را چون شجر

۸

عشق خوش و تازه رو طالب او تازه تر

شکل جهان کهنه‌ای عاشق او کهنه خر

۹

عشق خران جو به جو تا لب دریای هو

کهنه خران کو به کو اسکی ببج کمده ور

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـر۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. الحجرالبصر
  2. خرشمر
  3. بالموریاتکالمدر
  4. لایقستکبر
  5. هواکغرر
  6. مبردر
  7. نمامخر
  8. دوستانشجر
  9. ترخر
  10. هوور

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.