غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۸۱ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

به سوی ما نگر چشمی برانداز

وگر فرصت بود بوسی درانداز

۱

چو کردی نیت نیکو مگردان

از آن گلشن گلی بر چاکر انداز

۲

اگر خواهی که روزافزون بود کار

نظر بر کار ما افزونتر انداز

۳

وگر تو فتنه انگیزی و خودکام

رها کن داد و رسمی دیگر انداز

۴

نگون کن سرو را همچون بنفشه

گناه غنچه بر نیلوفر انداز

۵

ز باد و بوی توست امروز در باغ

درختان جمله رقاص و سرانداز

۶

چو شاخ لاغری افزون کند رقص

تو میوه سوی شاخ لاغر انداز

۷

چو آمد خار گل را اسپری بخش

چو خصم آمد به سوسن خنجر انداز

۸

بر عاشق بری چون سیم بگشا

سوی مفلس یکی مشتی زر انداز

۹

برآ ای شاه شمس الدین تبریز

یکی نوری عجب بر اختر انداز

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: اندازقافیه: ـر۸ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند
  • مصرع نخست مطلع در الگو نمی‌گنجد

پایان مصرع‌ها

  1. براندازدرانداز
  2. مگردانانداز
  3. کارانداز
  4. خودکامانداز
  5. بنفشهانداز
  6. باغسرانداز
  7. رقصانداز
  8. بخشانداز
  9. بگشاانداز
  10. تبریزانداز

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.