غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۳۵ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

نگاری را که می‌جویم به جانش

نمی‌بینم میان حاضرانش

۱

کجا رفت او میان حاضران نیست

در این مجلس نمی‌بینم نشانش

۲

نظر می‌افکنم هر سو و هر جا

نمی‌بینم اثر از گلستانش

۳

مسلمانان کجا شد نامداری

که می‌دیدم چو شمع اندر میانش

۴

بگو نامش که هر کی نام او گفت

به گور اندر نپوسد استخوانش

۵

خنک آن را که دست او ببوسید

به وقت مرگ شیرین شد دهانش

۶

ز رویش شکر گویم یا ز خویش

که کفو او نمی‌بیند جهانش

۷

زمینی گر نیابد شکل او چیست

که می‌گردد در این عشق آسمانش

۸

بگو القاب شمس الدین تبریز

مدار از گوش مشتاقان نهانش

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـانش۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. جانشحاضرانش
  2. نیستنشانش
  3. جاگلستانش
  4. نامداریمیانش
  5. گفتاستخوانش
  6. ببوسیددهانش
  7. خویشجهانش
  8. چیستآسمانش
  9. تبریزنهانش

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.