غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۴۲ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

گر لاش نمود راه قلاش

ای هر دو جهان غلام آن لاش

۱

ای دیده جهان و جان ندیده

جانست جهان تو یک نفس باش

۲

گردیست جهان و اندر این گرد

جاروب نهان شدست و فراش

۳

این مشعله از کجاست بینی

آن روز که بشکنی چو خشخاش

۴

عشقی که نهان و آشکارست

خون ریز و ستمگرست و اوباش

۵

چون کشته شوی در او بمانی

من مات من الهوی فقد عاش

۶

عشقست نه زر نهان نماند

العاشق کل سره فاش

۷

لا حسن یلد حیث لا عشق

شاباش زهی جمال شاباش

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـاش۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. قلاشلاش
  2. ندیدهباش
  3. گردفراش
  4. بینیخشخاش
  5. آشکارستاوباش
  6. بمانیعاش
  7. نماندفاش
  8. عشقشاباش

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.