غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۳۸ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

امروز خوش است دل که تو دوش

خون دل ما بخورده‌ای نوش

۱

ای دوش نموده روی چون ماه

و امروز هزار شکل و روپوش

۲

دل سجده کنان به پیش آن چشم

جان حلقه شده به پیش آن گوش

۳

هر لحظه اشارتی که هش دار

هش می‌خواهی ز مرد بی‌هوش

۴

سرنای توام مرا تو گویی

من در تو فرودمم تو مخروش

۵

از بیم تو گشته شیر گربه

در خاک خزیده صبر چون موش

۶

هر ذره کنار اگر گشاید

خورشید نگنجد اندر آغوش

۷

خورشید چو شد تو را خریدار

ای ذره به نقد نسیه بفروش

۸

باقی غزل مگو که حیفست

ما در گفتار و دوست خاموش

۹

لیکن چه کنم که رسم کهنه‌ست

دریا خاموش و موج در جوش

۱۰

موضوع‌ها

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـوش۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. دوشنوش
  2. ماهروپوش
  3. چشمگوش
  4. داربی‌هوش
  5. گوییمخروش
  6. گربهموش
  7. گشایدآغوش
  8. خریداربفروش
  9. حیفستخاموش
  10. کهنه‌ستجوش

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.