غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۹۴ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

کل عقل بوصلکم مدهش

کل خد ببینکم مخدش

۱

مست گشتم ز طعنه و لافش

دردیش خوشتر است یا صافش

۲

بصر العقل من جلالتکم

مثل الترک عینه اخفش

۳

کر شوم تا بلندتر گوید

هر که او دم زند ز اوصافش

۴

شارب الخمر کیف لا یسکر

صاحب الحشر کیف لا ینعش

۵

زان دمی کو دمید در عالم

گشت پرگل ز قاف تا قافش

۶

مسکن الروح حول عزته

مسکن لیس فیه یستوحش

۷

اندرآید سپهر تا زانو

چو کشد بوی مشک از نافش

۸

من اتاه الی الخلود اتی

و انتهی من مکانه المرعش

۹

جان برید از جهان و عذرش این

کالفتی یافتم ز ایلافش

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـش۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. مدهشمخدش
  2. لافشصافش
  3. جلالتکماخفش
  4. گویداوصافش
  5. یسکرینعش
  6. عالمقافش
  7. عزتهیستوحش
  8. زانونافش
  9. اتیالمرعش
  10. اینایلافش

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.