غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۹۵ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

بیا بیا که توی جان جان جان سماع

بیا که سرو روانی به بوستان سماع

۱

بیا که چون تو نبودست و هم نخواهد بود

بیا که چون تو ندیدست دیدگان سماع

۲

بیا که چشمه خورشید زیر سایه تست

هزار زهره تو داری بر آسمان سماع

۳

سماع شکر تو گوید به صد زبان فصیح

یکی دو نکته بگویم من از زبان سماع

۴

برون ز هر دو جهانی چو در سماع آیی

برون ز هر دو جهانست این جهان سماع

۵

اگر چه بام بلندست بام هفتم چرخ

گذشته است از این بام نردبان سماع

۶

به زیر پای بکوبید هر چه غیر ویست

سماع از آن شما و شما از آن سماع

۷

چو عشق دست درآرد به گردنم چه کنم

کنار درکشمش همچنین میان سماع

۸

کنار ذره چو پر شد ز پرتو خورشید

همه به رقص درآیند بی‌فغان سماع

۹

بیا که صورت عشقست شمس تبریزی

که باز ماند ز عشق لبش دهان سماع

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: سماعقافیه: ـان۹ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«سماع» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. سماعسماع
  2. بودسماع
  3. تستسماع
  4. فصیحسماع
  5. آییسماع
  6. چرخسماع
  7. ویستسماع
  8. کنمسماع
  9. خورشیدسماع
  10. تبریزیسماع

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.