اَلمِنَةُ لِلّه که ز پیکار رهیدیم
زین وادی خَم در خَمِ پُرخار رهیدیم
۱زین جان پر از وهم کژاندیشه گذشتیم
زین چرخ پر از مکر جگرخوار رهیدیم
۲دکان حریصان به دغل رخت همه برد
دکان بشکستیم و از آن کار رهیدیم
۳در سایه آن گلشن اقبال بخفتیم
وز غرقه آن قلزم زخار رهیدیم
۴بی‌اسب همه فارس و بی‌می همه مستیم
از ساغر و از منت خمار رهیدیم
۵ما توبه شکستیم و ببستیم دو صد بار
دیدیم مه توبه به یک بار رهیدیم
۶زان عیسی عشاق و ز افسون مسیحش
از علت و قاروره و بیمار رهیدیم
۷چون شاهد مشهور بیاراست جهان را
از شاهد و از برده بلغار رهیدیم
۸ای سال چه سالی تو که از طالع خوبت
ز افسانه پار و غم پیرار رهیدیم
۹در عشق ز سه‌روزه و از چله گذشتیم
مذکور چو پیش آمد از اذکار رهیدیم
۱۰خاموش کز این عشق و از این علم لدنیش
از مدرسه و کاغذ و تکرار رهیدیم
۱۱خاموش کز این کان و از این گنج الهی
از مکسبه و کیسه و بازار رهیدیم
۱۲هین ختم بر این کن که چو خورشید برآمد
از حارس و از دزد و شب تار رهیدیم
۱۳
