غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۹۲ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

بار دگر از راه سوی چاه رسیدیم

وز غربت اجسام بالله رسیدیم

۱

با اسب بدان شاه کسی چون نرسیده‌ست

ما اسب بدادیم و بدان شاه رسیدیم

۲

چون ابر بسی اشک در این خاک فشاندیم

وز ابر گذشتیم و بدان ماه رسیدیم

۳

ای طبل زنان نوبت ما گشت بکوبید

وی ترک برون آ که به خرگاه رسیدیم

۴

یک چند چو یوسف به بن چاه نشستیم

زان سر رسن آمد به سر چاه رسیدیم

۵

ما چند صنم پیش محمد بشکستیم

تا در صنم دلبر دلخواه رسیدیم

۶

نزدیکتر آیید که از دور رسیدیم

و احوال بپرسید که از راه رسیدیم

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: رسیدیمقافیه: ـاه۶ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. رسیدیمرسیدیم
  2. نرسیده‌سترسیدیم
  3. فشاندیمرسیدیم
  4. بکوبیدرسیدیم
  5. نشستیمرسیدیم
  6. بشکستیمرسیدیم
  7. رسیدیمرسیدیم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.