غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۳۹ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

مگردان روی خود ای دیده رویم

به من بنگر که تا از تو برویم

۱

سبوی جسمم از چشمه‌ات پرآب است

مکن ای سنگ دل مشکن سبویم

۲

تو جویایی و من جویانتر از تو

که داند تو چه جویی من چه جویم

۳

همین دانم که از بوی گل تو

مثال گل قبا در خون بشویم

۴

منم ضراب و عشقت چون ترازو

از این خاموش گویا چند گویم

۵

زهی مشکل که تو خود سو نداری

و من در جستن تو سو به سویم

۶

تو اندر هیچ کویی درنگنجی

و من اندر پی تو کو به کویم

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـویم۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. رویمبرویم
  2. استسبویم
  3. توجویم
  4. توبشویم
  5. ترازوگویم
  6. نداریسویم
  7. درنگنجیکویم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.