غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۹۹ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

چون بدیدم صبح رویت در زمان برخیستم

گرم در کار آمدم موقوف مطرب نیستم

۱

همچو سایه در طوافم گرد نور آفتاب

گه سجودش می کنم گاهی به سر می ایستم

۲

گه درازم گاه کوته همچو سایه پیش نور

جمله فرعونم چو هستم چون نیم موسیستم

۳

من میان اصبعین حکم حقم چون قلم

در کف موسی عصا گاهی و گه افعیستم

۴

عشق را اندیشه نبود زانک اندیشه عصاست

عقل را باشد عصا یعنی که من اعمیستم

۵

روح موقوف اشارت می بنالد هر دمی

بر سر ره منتظر موقوف یک آریستم

۶

چون از این جا نیستم این جا غریبم من غریب

چون در این جا بی‌قرارم آخر از جاییستم

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـیستم۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. برخیستمنیستم
  2. آفتابایستم
  3. نورموسیستم
  4. قلمافعیستم
  5. عصاستاعمیستم
  6. دمیآریستم
  7. غریبجاییستم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.