شد ز غمت خانهٔ سودا دلم
در طلبت رفت به هر جا دلم
۱در طلب زُهره‌رخ‌ِ ماه‌رو
می‌نگرد جانب بالا دلم
۲فرش غمش گشتم و آخر ز بخت
رفت بر این سقف مصفا دلم
۳آه که امروز دلم را چه شد!
دوش چه گفته است کسی با دلم؟
۴از طلب گوهر گویای عشق
موج زند موج چو دریا دلم
۵روز شد و چادر شب می‌دَرَد
در پی آن عیش و تماشا دلم
۶از دل تو در دل من نکته‌هاست
اه چه ره است از دل تو تا دلم
۷گر نکنی بر دل من رحمتی
وای دلم وای دلم وا دلم
۸ای تبریز از هوس شمس دین
چند رود سوی ثریا دلم
۹
