غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۹۲۷ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

وقت آمد توبه را شکستن

وز دام هزار توبه جستن

۱

دست دل و جان‌ها گشادن

دست غم را ز پس ببستن

۲

معشوقه روح را بدیدن

لعل لب او به بوسه خستن

۳

در آب حیات غسل کردن

در وی تن خویش را بشستن

۴

برخاست قیامت وصالش

تا کی به امید درنشستن

۵

گر بسکلد آن نگار بنگر

صد پیوست است در آن سکستن

۶

مخدومی شمس دین تبریز

ای جان تو رمیده‌ای ز بستن

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـستن۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. شکستنجستن
  2. گشادنببستن
  3. بدیدنخستن
  4. کردنبشستن
  5. وصالشدرنشستن
  6. بنگرسکستن
  7. تبریزبستن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.