غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۹۲۶ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

مال است و زر است مکسب تن

کسب دل دوستی فزودن

۱

بستان بی‌دوست هست زندان

زندان با دوست هست گلشن

۲

گر لذت دوستی نبودی

نی مرد شدی پدید نی زن

۳

خاری که به باغ دوست روید

خوشتر ز هزار سرو و سوسن

۴

بر هم دوزید عشق ما را

بی منت ریسمان و سوزن

۵

گر خانه عالم است تاریک

بگشاید عشق شصت روزن

۶

ور می ترسی ز تیر و شمشیر

جوشن گر عشق ساخت جوشن

۷

هم عشق کمال خود بگوید

دم درکش و باش مرد الکن

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـن۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. تنفزودن
  2. زندانگلشن
  3. نبودیزن
  4. رویدسوسن
  5. راسوزن
  6. تاریکروزن
  7. شمشیرجوشن
  8. بگویدالکن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.