غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۹۲۸ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

ای دوست عتاب را رها کن

تدبیر دوای درد ما کن

۱

ای دوست جدا مشو تو از ما

ما را ز بلا و غم جدا کن

۲

اندیشه چو دزد در دل افتاد

مستم کن و دزد را فنا کن

۳

شادی ز میان غم برانگیز

در عالم بی‌وفا وفا کن

۴

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: کنقافیه: ـا۴ از ۴ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است

پایان مصرع‌ها

  1. کنکن
  2. ماکن
  3. افتادکن
  4. برانگیزکن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.