غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۰۲۴ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)

مات خود را صنما مات مکن

بجز از لطف و مراعات مکن

۱

خرده و بی‌ادبی‌ها که برفت

عفو کن هیچ مکافات مکن

۲

وقت رحم است بکن کینه مکش

بنده را طعمه آفات مکن

۳

به سر تو که جدایی مندیش

جز که پیوند و ملاقات مکن

۴

خاک خود را به زمین برمگذار

منزلش جز به سماوات مکن

۵

اولش جز به سوی خویش مکش

آخرش جز که سعادات مکن

۶

آنچ خو کرد ز لطفت برسان

ترک تیمار و جرایات مکن

۷

بنده اهل خرابات توایم

پشت ما را به خرابات مکن

۸

ما که باشیم که گوییم مکن

چونک گفتیم ممارات مکن

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: مکنقافیه: ـات۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«مکن» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. مکنمکن
  2. برفتمکن
  3. مکشمکن
  4. مندیشمکن
  5. برمگذارمکن
  6. مکشمکن
  7. برسانمکن
  8. توایممکن
  9. مکنمکن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.