غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۰۹۵ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مستفعلتن مستفعلتن

با من صنما دل یک دله کن

گر سر ننهم آنگه گله کن

۱

مجنون شده‌ام از بهر خدا

زان زلف خوشت یک سلسله کن

۲

سی پاره به کف در چله شدی

سی پاره منم ترک چله کن

۳

مجهول مرو با غول مرو

زنهار سفر با قافله کن

۴

ای مطرب دل زان نغمه خوش

این مغز مرا پرمشغله کن

۵

ای زهره و مه زان شعله رو

دو چشم مرا دو مشعله کن

۶

ای موسی جان شبان شده‌ای

بر طور برو ترک گله کن

۷

نعلین ز دو پا بیرون کن و رو

در دشت طوی پا آبله کن

۸

تکیه گه تو حق شد نه عصا

انداز عصا و آن را یله کن

۹

فرعون هوا چون شد حیوان

در گردن او رو زنگله کن

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: کنقافیه: ـله۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. کنکن
  2. خداکن
  3. شدیکن
  4. مروکن
  5. خوشکن
  6. روکن
  7. شده‌ایکن
  8. روکن
  9. عصاکن
  10. حیوانکن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.