غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۱۱۰ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

بانگ برآمد ز خرابات من

چرخ دوتا شد ز مناجات من

۱

عاقبت امر ظفر دررسید

یار درآمد به مراعات من

۲

یا رب یا رب که چه سان می‌کند

دلبر بی‌کفو مکافات من

۳

طاعت و ایمان کند آن کیمیا

غفلت و انکار و جنایات من

۴

قصر دهد از پی تقصیر من

زله دهد از پی زلات من

۵

جوش نهد در دل دریا و کوه

از تبش روز ملاقات من

۶

گر نبدی پرده خیالات خلق

سوخته بودی ز خیالات من

۷

در سپه جان زندی زلزله

طبل و علم نعره و هیهات من

۸

در افق چرخ زدی شعله‌ها

نیم شبان آتش میقات من

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: منقافیه: ـات۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«من» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. منمن
  2. دررسیدمن
  3. می‌کندمن
  4. کیمیامن
  5. منمن
  6. کوهمن
  7. خلقمن
  8. زلزلهمن
  9. شعله‌هامن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.