غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۱۱۱ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

بانگ برآمد ز خرابات من

یار درآمد به مراعات من

۱

تا که بدیدم مه بی‌حد او

رفت ز حد ذوق مناجات من

۲

موسی جانم به که طور رفت

آمد هنگام ملاقات من

۳

طور ندا کرد که آن خسته کیست

کآمد سرمست به میقات من

۴

این نفس روشن چون برق چیست

پر شده تا سقف سماوات من

۵

این دل آن عاشق مستان ماست

رسته ز هجران و ز آفات من

۶

آمده با سوز و هزاران نیاز

بر طمع لطف و مکافات من

۷

پیشتر آ پیشتر آ و ببین

خلعت و تشریف و مکافات من

۸

نفی شدی در طلب وصل من

عمر ابد گیر ز اثبات من

۹

از خم توحید بخور جام می

مست شو این است کرامات من

۱۰

پهلوی شه آمده‌ای مات شو

مات منی مات منی مات من

۱۱

بس کن ای دل چو شدی مات شه

چند ز هیهای و ز هیهات من

۱۲

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: منقافیه: ـات۱۲ از ۱۲ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«من» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. منمن
  2. اومن
  3. رفتمن
  4. کیستمن
  5. چیستمن
  6. ماستمن
  7. نیازمن
  8. ببینمن
  9. منمن
  10. میمن
  11. شومن
  12. شهمن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.