غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۲۲۲ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

سر عثمان تو مست است بر او ریز کدو

چون عمر محتسبی دادکنی این جا کو

۱

چه حدیث است ز عثمان عمرم مستتر است

و آن دگر را که رئیس است نگویم تو بگو

۲

مست دیدی که شکوفه اش همه در است و عقیق

باده‌ای کو چو اویس قرنی دارد بو

۳

ای بسا فکرت باریک که چون موی شده‌ست

وز سر زلف خوش یار ندارد سر مو

۴

مست فکرت دگر و مستی عشرت دگر است

قطره‌ای این کند آنکه نکند زان دو سبو

۵

بس کن و دفتر گفتار در این جو افکن

بر لب جوی حیل تخته منه جامه مشو

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـو۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. کدوکو
  2. استبگو
  3. عقیقبو
  4. شده‌ستمو
  5. استسبو
  6. افکنمشو

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.