غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۳۵۹ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

آن سفره بیار و در میان نه

و آن کاسه به پیش عاشقان نه

۱

انبوه بریز نان که زشت است

کآواز دهد کسی که نان نه

۲

تن را چو به نان شکار کردی

جان را برگیر و پیش جان نه

۳

امروز قیامت تو برخاست

برخیز قدم بر آسمان نه

۴

از آتش عشق نردبان ساز

بر گنبد چرخ نردبان نه

۵

ای زهره ز چشم‌های هندو

ترکانه تو تیر در کمان نه

۶

گر سینه زیان کند ز زخمت

زخمی دیگر بر آن زیان نه

۷

چون نکته ز راه چشم گویی

ما را همه مُهر بر دهان نه

۸

ای اشک چو رفتی از در چشم

آنجا رو و سر بر آستان نه

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: نهقافیه: ـان۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«نه» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. نهنه
  2. استنه
  3. کردینه
  4. برخاستنه
  5. سازنه
  6. هندونه
  7. زخمتنه
  8. گویینه
  9. چشمنه

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.