ای دو چشمت جاودان را نکته‌ها آموخته
جان‌ها را شیوه‌های جان فزا آموخته
۱هر چه در عالم دری بسته‌ست مفتاحش توی
عشق شاگرد تو است و درگشا آموخته
۲از برای صوفیان صاف بزم آراسته
وانگهانی صوفیان را الصلا آموخته
۳وز میان صوفیان آن صوفی محبوب را
سر معشوقی مطلق در خلاء آموخته
۴و آن دگر را ز امتحان اندر فراق انداخته
سر سر عاشقانش در بلا آموخته
۵عشق را نیمی نیاز و نیم دیگر بی‌نیاز
این اجابت یافته و آن خود دعا آموخته
۶پیش آب لطف او بین آتشی زانو زده
همچو افلاطون حکمت صد دوا آموخته
۷با دعا و با اجابت نقب کرده نیم شب
سوی عیاران رند و صد دغا آموخته
۸پرجفایانی که ایشان با همه کافردلی
مر وفا را گوش مالیده وفا آموخته
۹زخم و آتش‌های پنهانی است اندر چشمشان
کاهنان را همچو آیینه صفا آموخته
۱۰جمله ایشان بندگان شمس تبریزی شده
در تجلی‌های او نور لقا آموخته
۱۱
