غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۴۰۶ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

ایا دلی چو صبا ذوق صبح‌ها دیده

ز دیده مست شدی یا ز ذوق نادیده

۱

گهی به بحر تحیر گهی به دامن کوه

کمر ببسته و در کوه کهربا دیده

۲

ورای دیده و دل صد دریچه بگشاده

برون ز چرخ و زمین رفته صد سما دیده

۳

چو جوششی و بخاری فتاد در دریا

ز لذت نظرش رست در قفا دیده

۴

چو موج موج درآمیخت چشم با دریا

عجب عجب که همه بحر گشت یا دیده

۵

به پیش دیده دو عالم چو دانه پیش خروس

چنین بود نظر پاک کبریادیده

۶

نه طالب است و نه مطلوب آن که در توحید

صفات طالب و مطلوب را جدا دیده

۷

اله را که شناسد؟ کسی که رست ز لا

ز لا که رست بگو: عاشق بلادیده

۸

رموز لیس و فی جبتی بدانسته

هزار بار من این جبه را قبا دیده

۹

دهان گشاد ضمیر و صلاح دین را گفت

تویی حیات من ای دیدهٔ خدادیده

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـدیده۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. دیدهنادیده
  2. کوهدیده
  3. بگشادهدیده
  4. دریادیده
  5. دریادیده
  6. خروسکبریادیده
  7. توحیددیده
  8. لابلادیده
  9. بدانستهدیده
  10. گفتخدادیده

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.