غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۴۱۲ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

چو مست روی توام ای حکیم فرزانه

به من نگر تو بدان چشم‌های مستانه

۱

ز چشم مست تو پیچد دلم که دیوانه است

که جنس همدگر افتاد مست و دیوانه

۲

دل خراب مرا بین خوشی به من بنگر

که آفتاب نظر خوش کند به ویرانه

۳

بکن نظر که بدان یک نظر که درنگری

درخت‌های عجب سر کند ز یک دانه

۴

دو چشم تو عجمی ترک و مست و خون ریزند

که می‌زند عجمی تیرهای ترکانه

۵

مرا و خانه دل را چنان به یغما برد

که می‌دود حسنک پابرهنه در خانه

۶

به باغ روی تو آییم و خانه برشکنیم

هزار خانه چو صحرا کنیم مردانه

۷

صلاح دین تو چو ماهی و فارغی زین شرح

که فارغ است سر زلف حور از شانه

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـانه۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. فرزانهمستانه
  2. استدیوانه
  3. بنگرویرانه
  4. درنگریدانه
  5. ریزندترکانه
  6. بردخانه
  7. برشکنیممردانه
  8. شرحشانه

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.