غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۵۷۷ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

هَمرَنگِ جَماعَت شو تا لذتِ جان بینی

دَر کویِ خَرابات آ تا دُردکشان بینی

۱

دَرکش قَدحِ سودا هِلْ تا بِشَوی رُسوا

بَربَند دو چَشمِ سَر تا چَشمِ نَهان بینی

۲

بُگشای دو دَست خود گَر مِیْلِ کنارَستَت

بِشکَن بُتِ خاکی را تا رویِ بُتان بینی

۳

اَز بَهرِ عَجوزی را تا چَند کَشی کابین

وَز بَهرِ سه‌نان تا کِی شمشیر و سِنان بینی

۴

نَک ساقیِ بی‌جوری دَر مَجلسِ او دوری

دَر دور دَرآ بِنشین تا کِی دَوَران بینی

۵

این جاست رِبا نیکو جانی دِه و صَد بِستان

گرگی و سَگی کَم کُن تا مِهرِ شَبان بینی

۶

شَب یار هَمی‌گردَد خَشخاش مَخور اِمشب

بَربَند دَهان از خور تا طَعمِ دَهان بینی

۷

گویی که فُلانی را بُبرید زِ مَن دُشمن

رو تَرکِ فُلانی گو تا بیست فُلان بینی

۸

اَندیشه مَکُن اِلا از خالقِ اَندیشه

اَندیشهِ جانان بِهْ کاندیشهِ نان بینی

۹

با وُسعَتِ اَرض‌الله بَر حَبس چه چَفسیدی

زِ اندیشه گره کَم زَن تا شَرحِ جَنان بینی

۱۰

خامُش کُن از این گُفتن تا گُفت بَری باری

از جان و جَهان بُگذَر تا جان و جَهان بینی

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: بینیقافیه: ـان۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«بینی» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. بینیبینی
  2. رسوابینی
  3. کنارستتبینی
  4. کابینبینی
  5. دوریبینی
  6. بستانبینی
  7. امشببینی
  8. دشمنبینی
  9. اندیشهبینی
  10. چفسیدیبینی
  11. باریبینی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.