ای ساکن جان من آخر به کجا رفتی
در خانه نهان گشتی یا سوی هوا رفتی
۱چون عهد دلم دیدی از عهد بگردیدی
چون مرغ بپریدی ای دوست کجا رفتی
۲در روح نظر کردی چون روح سفر کردی
از خلق حذر کردی وز خلق جدا رفتی
۳رفتی تو بدین زودی تو باد صبا بودی
مانندهٔ بوی گل با باد صبا رفتی
۴نی باد صبا بودی نی مرغ هوا بودی
از نور خدا بودی در نور خدا رفتی
۵ای خواجه این خانه چون شمع در این خانه
وز ننگ چنین خانه بر سقف سما رفتی
۶