غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۵۸۹ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

نه چرخ زمرد را محبوس هوا کردی

تا صورت خاکی را در چرخ درآوردی

۱

ای آب چه می‌شویی وی باد چه می‌جویی

ای رعد چه می غری وی چرخ چه می‌گردی

۲

ای عشق چه می‌خندی وی عقل چه می‌بندی

وی صبر چه خرسندی وی چهره چرا زردی

۳

سر را چه محل باشد در راه وفاداری

جان خود چه قدر باشد در دین جوانمردی

۴

کامل صفت آن باشد کو صید فنا باشد

یک موی نمی‌گنجد در دایره فردی

۵

گه غصه و گه شادی دور است ز آزادی

ای سرد کسی کو ماند در گرمی و در سردی

۶

کو تابش پیشانی گر ماه مرا دیدی

کو شعشعه مستی گر باده جان خوردی

۷

زین کیسه و زان کاسه نگرفت تو را تاسه

آخر نه خر کوری بر گرد چه می‌گردی

۸

با سینه ناشسته چه سود ز رو شستن

کز حرص چو جارویی پیوسته در این گردی

۹

هر روز من آدینه وین خطبه من دایم

وین منبر من عالی مقصوره من مردی

۱۰

چون پایه این منبر خالی شود از مردم

ارواح و ملک از حق آرند ره آوردی

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـردی۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. کردیدرآوردی
  2. می‌جوییمی‌گردی
  3. می‌بندیزردی
  4. وفاداریجوانمردی
  5. باشدفردی
  6. آزادیسردی
  7. دیدیخوردی
  8. تاسهمی‌گردی
  9. شستنگردی
  10. دایممردی
  11. مردمآوردی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.