ای دل به ادب بنشین برخیز ز بدخویی
زیرا به ادب یابی آن چیز که می‌گویی
۱حاشا که چنان سودا یابند بدین صفرا
هیهات چنان رویی یابند به بی‌رویی
۲در عین نظر بنشین چون مردمک دیده
در خویش بجو ای دل آن چیز که می‌جویی
۳بگریز ز همسایه گر سایه نمی‌خواهی
در خود منگر زیرا در دیده خود مویی
۴گر غرقه دریایی این خاک چه پیمایی
ور بر لب دریایی چون روی نمی‌شویی
۵
