غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۶۷۷ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

سلام علیک ای مقصود هستی

هم از آغاز روز امروز مستی

۱

تویی می، واجب آید باده خوردن

تویی بت، واجب آید بت پرستی

۲

به دوران تو منسوخ است شیشه

بگردان آن سبوهای دودستی

۳

بیا بشنو حدیث پوست کنده

همه مغزم چو در مغزم نشستی

۴

هلا ای یوسف خوبان به مصر آ

ز قعر چه به حبل الله رستی

۵

بگیر ای چرخ پیر چنبری پشت

رسن را سخت کز چنبر بجستی

۶

منم لولی و سرنا خوش نوازم

بده شکر ،نی ام را چون شکستی

۷

به دو بوسه مخا از خشم لب را

تو  ده نان چون دهان‌ها را ببستی

۸

بلی گو نی مگو ای صورت عشق

که سلطان بلی شاه الستی

۹

بلی تو برآردمان به بالا

بلی ما فرود آرد به پستی

۱۰

خمش کن عشق خود مجنون خویش است

نه لیلی گنجد و نی فاطمستی

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـستی۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. هستیمستی
  2. خوردنپرستی
  3. شیشهدودستی
  4. کندهنشستی
  5. آرستی
  6. پشتبجستی
  7. نوازمشکستی
  8. راببستی
  9. عشقالستی
  10. بالاپستی
  11. استفاطمستی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.