غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۷۰۰ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

ز هر چیزی ملول است آن فضولی

ملولش کن خدایا از ملولی

۱

به قاصد تا بیاشوبد بجنگد

بدو گفتم ملولی هست گولی

۲

بخورد آن بازی من خشمگین شد

مرا گفتا خمش دیوانه لولی

۳

نگوید هیچ را بد مرد این راه

مبین بد هیچ را ور نی تو غولی

۴

بگفتم عین انکار تو بر من

نه بد دیدن بود یا بی‌حصولی

۵

مرا گفت او تناقض‌های بینا

بود از مصلحت نه از بی‌اصولی

۶

محالی گر بگوید مرد کامل

تو عین حال دانش ای حلولی

۷

گهی درد که داند گه بدوزد

گهی شاهی کند گاهی رسولی

۸

به تأویلات تو او درنگنجد

که تو هستی فصولی او اصولی

۹

ز خود منگر در او از خود برون آ

که بر بی‌حد ندارد حد شمولی

۱۰

خمش ای نفس تازی هم بگویم

دوباره لا تقولی لا تقولی

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـولی۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. فضولیملولی
  2. بجنگدگولی
  3. شدلولی
  4. راهغولی
  5. منبی‌حصولی
  6. بینابی‌اصولی
  7. کاملحلولی
  8. بدوزدرسولی
  9. درنگنجداصولی
  10. آشمولی
  11. بگویمتقولی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.