غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۷۰۲ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

مگیر ای ساقی از مستان کرانی

که کم یابی گرانی بی‌گرانی

۱

بیا ای سرو گلرخ سوی گلشن

که به از سرو نبود سایه بانی

۲

چو نور از ناودان چشم ریزد

یقین بی‌بام نبود ناودانی

۳

عجب آن بام بالای چه خانه‌ست

مبارک جا مبارک خاندانی

۴

که را بود این گمان که بازیابیم

نشانی زین چنین فتنه نشانی

۵

دلی که چون شفق غرقاب خون بود

پر از خورشید شد چون آسمانی

۶

ز حرص این شکم پهلو تهی کن

که تا پهلو زنی با پهلوانی

۷

عجب ننگت نمی‌آید برادر

ز جانی کو بود محتاج نانی

۸

که آب زندگانی گفت ما را

که جز دکان نان داری دکانی

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـانی۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. کرانیبی‌گرانی
  2. گلشنبانی
  3. ریزدناودانی
  4. خانه‌ستخاندانی
  5. بازیابیمنشانی
  6. بودآسمانی
  7. کنپهلوانی
  8. برادرنانی
  9. رادکانی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.