غزلیاتغزل شمارهٔ ۲۷۳۲ مولاناشاعرمولانامجموعهغزلیاتقالبغزلوزنمفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)منبعویکیدرجآاندازهآروشنکاغذیشبکپی متنذخیرهاشتراکافزودن به مقایسههدیه دادن این شعراشعار همقافیهنمای کتابیکارت تصویریای ساقی باده معانیدرده تو شراب ارغوانی۱زان باده پیر تلخ پاسخبفزای حلاوت جوانی۲در بزم سرای شاه جاناننظاره شاهدان جانی۳جان‌ها بینی چو روز روشناز لذت عشرت شبانی۴بینی که جهان به حیرت آیددر حلقه خلق آن جهانی۵مه را ز فلک فروفرستددر مجلسشان به ارمغانی۶و آن زهره نوای خوش برآوردکو مطرب کیست آسمانی۷این‌ها به همند و ما به خلوتبا دلبر خوب پرمعانی۸رخ بر رخ ما نهاد آن شهو آن باقی را تو خود بدانی۹آن شاه کیست شمس تبریزآن خسرو ملک بی‌نشانی۱۰
