غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۷۵۴ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

روزی که مرا ز من ستانی

ضایع مکن از من آنچ دانی

۱

تا با تو چو خاص نور گردم

آن نور لطیف جاودانی

۲

تا چند کنم ز مرگ فریاد

با همچو تو آب زندگانی

۳

گر مرگم از او است مرگ من باد

آن مرگ به از دم جوانی

۴

از خرمن خویش ده زکاتم

زان خرمن گوهر نهانی

۵

منویس بر این و آن براتم

بگذار طریق امتحانی

۶

خاموش ولی به دست تو چیست

باران آمد تو ناودانی

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـانی۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. ستانیدانی
  2. گردمجاودانی
  3. فریادزندگانی
  4. بادجوانی
  5. زکاتمنهانی
  6. براتمامتحانی
  7. چیستناودانی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.