غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۷۵۶ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

ای وصل تو اصل شادمانی

کان صورت‌هاست وین معانی

۱

یک لحظه مبر ز بنده که نیست

بی آب سفینه را روانی

۲

من مصحف باطلم ولیکن

تصحیح شوم چو تو بخوانی

۳

یک یوسف بی‌کس است و صد گرگ

اما برهد چو تو شبانی

۴

هر بار بپرسی ام که چونی

با اشکم و روی زعفرانی

۵

این هر دو نشان برای عام است

پیشت چه نشان چه بی‌نشانی

۶

ناگفته حدیث بشنوی تو

ننوشته قباله را بخوانی

۷

بی خواب تو واقعه نمایی

بی آب سفینه‌ها برانی

۸

خاموش ثنا و لابه کم کن

کز غیب رسید لن ترانی

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـانی۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. شادمانیمعانی
  2. نیستروانی
  3. ولیکنبخوانی
  4. گرگشبانی
  5. چونیزعفرانی
  6. استبی‌نشانی
  7. توبخوانی
  8. نماییبرانی
  9. کنترانی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.