غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۷۶۲ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

در عشق هر آنک شد فدایی

نبود ز زمین بود سمایی

۱

زیرا که بلای عاشقی را

جانی شرط است کبریایی

۲

زخم آیت بندگان خاص است

سردفتر عاشق خدایی

۳

کاین عالم خاک خاک ارزد

آن جا که بلا کند بلایی

۴

یک جو ز بلاش گنج زرهاست

ای بر سر گنج بین کجایی

۵

از سوزش آفتاب محنت

در عشق چو سایه همایی

۶

ای آنک تو بوی آن نداری

تو لایق آن بلا نیایی

۷

لایق نبود به زخم او را

الا که وجود مرتضایی

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـایی۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. فداییسمایی
  2. راکبریایی
  3. استخدایی
  4. ارزدبلایی
  5. زرهاستکجایی
  6. محنتهمایی
  7. ندارینیایی
  8. رامرتضایی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.