غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۷۶۶ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

ای بی‌تو محال جان فزایی

وی در دل و جان ما کجایی

۱

گر نیم شبی زنان و گویان

سرمست ز کوی ما درآیی

۲

جان پیش کشیم و جان چه باشد

آخر نه تو جان جان مایی

۳

در بام فلک درافتد آتش

گر بر سر بام خود برآیی

۴

با روی تو کیست قرص خورشید

تا لاف زند ز روشنایی

۵

هم چشمی و هم چراغ ما را

هم دفع بلا و هم بلایی

۶

در دیده ناامید هر دم

ای دیده دل چه می‌نمایی

۷

ای بلبل مست از فغانت

می‌آید بوی آشنایی

۸

می‌نال که ناله مرهم آمد

بر زخم جراحت جدایی

۹

تا کشف شود ز ناله تو

چیزی ز حقیقت خدایی

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـایی۸ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. فزاییکجایی
  2. گویاندرآیی
  3. باشدمایی
  4. آتشبرآیی
  5. خورشیدروشنایی
  6. رابلایی
  7. دممی‌نمایی
  8. فغانتآشنایی
  9. آمدجدایی
  10. توخدایی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.