غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۷۷۱ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

ای قلب و درست را روایی

پیش تو که زفت کیمیایی

۱

در ره خر بد ز اسب رهوار

از فضل تو کرده پیش پایی

۲

گر پای سگی ره تو کوبد

بر شیر وغاش برفزایی

۳

در عشق تو پاشکستگانند

دارند امید پرگشایی

۴

در تو مگسی چو دل ببندد

یابد ز درت پر همایی

۵

فضل تو «عَلَیَّ هَیِّنٌ» گفت

تا نگشاید ره گدایی

۶

خاموش که هر محال و صعبی

آسان شود از کف خدایی

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـایی۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. رواییکیمیایی
  2. رهوارپایی
  3. کوبدبرفزایی
  4. پاشکستگانندپرگشایی
  5. ببنددهمایی
  6. گفتگدایی
  7. صعبیخدایی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.