غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۸۷۶ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

شکنی شیشه مردم گرو از من گیری

همه شب عهد کنی روز شکستن گیری

۱

شیری و شیرشکن کینه ز خرگوش مکش

قادری که شکنی شیر و تهمتن گیری

۲

ای سلیمان که به فرمانت بود دیو و پری

بی گنه مور چرا بر سر خرمن گیری

۳

ننگری هیچ غنی را و یکی عوری را

خوش گریبان کشی و گوشه دامن گیری

۴

هین مترس ای دل از آن جور که مؤمن آن جاست

ای دل ار عاقلی آرام به مؤمن گیری

۵

ترک یک قطره کنی ماهی دریا باشی

ترک یک حبه کنی ملکت مخزن گیری

۶

دور از آبی تو چو روغن چو همه او نشوی

چون شدی او پس از آن آب ز روغن گیری

۷

ننگ مردانی اگر او به جفا نیزه کشد

به سوی او نروی و پی جوشن گیری

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: گیریقافیه: ـن۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. گیریگیری
  2. مکشگیری
  3. پریگیری
  4. راگیری
  5. جاستگیری
  6. باشیگیری
  7. نشویگیری
  8. کشدگیری

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.