چاره‌ای کو بهتر از دیوانگی
بسکلد صد لنگر از دیوانگی
۱ای بسا کافر شده از عقل خویش
هیچ دیدی کافر از دیوانگی
۲رنج فربه شد برو دیوانه شو
رنج گردد لاغر از دیوانگی
۳در خراباتی که مجنونان روند
زود بستان ساغر از دیوانگی
۴اه چه محرومند و چه بی‌بهره‌اند
کیقباد و سنجر از دیوانگی
۵شاد و منصورند و بس بادولتند
فارسان لشکر از دیوانگی
۶برروی بر آسمان همچون مسیح
گر تو را باشد پر از دیوانگی
۷شمس تبریزی برای عشق تو
برگشادم صد در از دیوانگی
۸
